(περιοδικό VITA)

Κάθε αρχή (του χρόνου) και δύσκολη…Κάθε τέτοια εποχή αισθανόμαστε την ανάγκη ή την υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους, να πάρουμε ορισμένες αποφάσεις, να κάνουμε μερικές αλλαγές προς το καλύτερο, αρχίζοντας συνήθως απ’ τις «κακές» συνήθειες: το κάπνισμα, το αλκοόλ, το (πολύ ή κακό) φαγητό, τα υπερβολικά ψώνια κλπ. Πολλές φορές όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να φέρουμε εις πέρας με συνέπεια αυτές τις αλλαγές.

(περιοδικό VITA)

Ο χειμώνας είναι η εποχή που μας κουράζει περισσότερο απ’ όλες. Κατά κάποιο τρόπο, όσο κι αν οι ρυθμοί της ζωής μας δεν το πολυεπιτρέπουν, ο οργανισμός μας το χειμώνα είναι «στο ρελαντί». Σε σχέση με άλλες εποχές, κουραζόμαστε πιο εύκολα, δεν έχουμε ενέργεια, η διάθεση μας είναι συχνά πιο πεσμένη. Με τον ερχομό της άνοιξης, τον καιρό που ζεσταίνει, τις μέρες που μεγαλώνουν, αρχίζουμε σιγά-σιγά να «ξυπνάμε» απ’ αυτό το χειμέριο λήθαργο και να ανακτούμε δυνάμεις. Ή μήπως όχι; Τι φταίει αν όλα γύρω μας ξυπνάνε κι εμείς νιώθουμε το ίδιο βαρείς και κουρασμένοι όπως στο καταχείμωνο;

(περιοδικό VITA)

Οι αλήθειες και οι μύθοι που κυκλοφορούν σχετικά με τα «παραπανίσια» κιλά είναι αμέτρητες, αφού εκατομμύρια γυναίκες και άντρες σ’ όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο ασχολούνται καθημερινά μ’ αυτό το θέμα. Διάφορα επιστημονικά δεδομένα, ιατρικές και τα τελευταία χρόνια και ψυχολογικές υποθέσεις γίνονται αφετηρία για προβληματισμούς και δημιουργία προσωπικών «θεωριών» του κάθε «πάσχοντα». Πόση αλήθεια υπάρχει στις διάφορες ψυχολογικές εξηγήσεις του περιττού βάρους;

(περιοδικό VITA)

Οι γιορτές, ειδικά αυτές μέσα στην καρδιά του χειμώνα, υποτίθεται πως είναι (και) μέρες πνευματικότητας, ηρεμίας, εσωστρέφειας, περισυλλογής. Αυτό βέβαια είναι κάτι που η πραγματικότητα διαψεύδει, γιατί συνήθως οι γιορτές μας βρίσκουν πιο πολυάσχολους, πιο αγχωμένους, πιο βιαστικούς, πιο «σπιντάτους» από κάθε άλλη εποχή. Μήπως θάπρεπε να το ξανασκεφτούμε; Μήπως το «γοργόν» δεν έχει πάντα τόση χάρη;

(περιοδικό VITA)

Τι είναι η ευτυχία και τι πιστεύουμε ότι μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους; Έχουμε μάθει να θεωρούμε την ευτυχία κάτι θεόσταλτο, να την συγχέουμε με την τύχη, που είτε μας έρχεται με κάποιο μαγικό σχεδόν τρόπο και τότε είμαστε ευχισμένοι είτε δεν έρχεται σ’ εμάς και πάει στους δίπλα και τότε δεν μπορούμε και να ευτυχήσουμε. Δεν είναι όμως καθόλου τυχαίο ότι η γλώσσα μας, και πολλές άλλες γλώσσες έχει δύο διαφορετικές λέξεις για την τύχη και την ευτυχία. Κ αυτό γιατί η τύχη είναι πράγματι αυτό που έρχεται χωρίς εμείς να κάνουμε τίποτε, την ευτυχία όμως φαίνεται πως την φτιάχνουμε –κατά το μεγαλύτερο ποσοστό- εμείς οι ίδιοι.