(περιοδικό VITA)

Κάθε μέρα και όχι μόνο μια φορά, μπαίνουμε στη διαδικασία να διαλέξουμε τα ρούχα που θα βάλουμε. Άλλοι το σκέφτονται πολύ, άλλοι λίγο, μερικοί καθόλου. Όσο αυτόματα ή βαριεστημένα κι αν γίνεται, το ντύσιμο λέει αρκετά για μας, την προσωπικότητα και τα συναισθήματα μας. Για να το πούμε πιο σωστά, εμείς κάτι θέλουμε να πούμε με τον τρόπο που ντυνόμαστε.

(περιοδικό VITA)

Το να είναι κανείς προληπτικός θεωρείται παιδαριώδες και ξεπερασμένο. Όλο και λιγότεροι είναι αυτοί που παραδέχονται ότι φοβούνται να ταξιδέψουν την Τρίτη και δεκατρείς του μηνός, να χαιδέψουν μια μαύρη γάτα, να σπάσουν έναν καθρέφτη.. Κι όμως αυτόματα χτυπάμε ξύλο για να μην προκαλέσουμε την τύχη μας, κουβαλάμε φυλαχτά και αντικείμενα φετίχ για να μας προστατεύουν και να μας φέρνουν γούρι. Μήπως κατά βάθος είμαστε όλοι λίγο πιο προληπτικοί από όσο θέλουμε να λέμε ότι είμαστε;

(περιοδικό VITA)

Οι γιορτές φτάνουν στο τέλος τους, τέλειωσαν σχεδόν αφήνοντας τους περισσότερους κουρασμένους, παραχορτασμένους, λίγο ευχαριστημένους ίσως για μερικές όμορφες στιγμές με αγαπημένους ανθρώπους, κάποια δώρα…Τη βαθύτερη υπόσχεση τους όμως για λίγες στιγμές πνευματικότητας ή νοήματος σπάνια την κρατούν. Το έχουμε ανάγκη τελικά, πόση πνευματικότητα χρειαζόμαστε στη ζωή μας;

(περιοδικό VITA)

Υπάρχουν κάποιες καταστάσεις που όλοι λίγο ως πολύ τις γνωρίζουμε. Κάποιος καλός φίλος, συγγενής, συνάδελφος, γνωστός σε μια στιγμή ιδιαίτερα «άβολη» μας ζητάει να του κάνουμε μια χάρη. Μέσα μας αναθεματίζουμε -όχι τον άνθρωπο αλλά την κατάσταση- αλλά τι να κάνουμε, δεχόμαστε. Και καμιά φορά λέμε «ένα το κρατούμενο» και καταγράφουμε το συγκεκριμένο άνθρωπο σαν «λίγο φορτικό». Γιατί δεν λέμε όχι; Και έχει εντέλει σημασία να μπορούμε εύκολα να πούμε όχι;

(Περιοδικό VITA)

Πρώτη μας έννοια όταν ξυπνήσουμε και τελευταία πριν κοιμηθούμε, η ματιά στον καθρέφτη. Η διερευνητική, διεισδυτική, κριτική, συχνά αυστηρή και ενίοτε επιεικής ματιά που σκανάρει στα γρήγορα, εντοπίζει επίμαχα σημεία, αξιολογεί και βεβαίως συγκρίνει: με το χτες, με το πέρσι, με το «παλιά» αλλά κυρίως με τα τρέχοντα πρότυπα ομορφιάς. Από αυτά κρίνονται πολλά. Πόσο εύκολα μπορούμε να τα αγνοήσουμε ή έστω να τα παραβλέψουμε;