(περιοδικό VITA)

«Παντού υπάρχει ένας μύθος»… και κάθε παρέα έχει τον «παραμυθά» της. Αυτόν που βάζει λίγη παραπάνω σάλτσα στις διηγήσεις του, αυτόν που περιγράφει με τον πιο δραματικό τρόπο τα συναισθήματα του η αυτόν που ψεύδεται ασυστόλως για να δικαιολογήσει τον εαυτό του και να «ξεγλιστρήσει» όταν στριμωχτεί . Ο μύθος, το ψέμα, η υπερβολή είναι μερικές φορές αναπόφευκτο κομμάτι της κοινωνικής ζωής μόνο που όταν γίνεται συστηματικά μπορεί να μην είναι πια τόσο ανώδυνο

(περιοδικό VITA)

Η καθημερινή μας ζωή κυλάει συνήθως με ένα συγκεκριμένο ρυθμό. Εξωτερικοί παράγοντες και εσωτερικές ανάγκες καθορίζουν το ρυθμό αυτό, τις κινήσεις και τις συνήθειες που επαναλαμβάνουμε σχεδόν αυτόματα κάθε μέρα. Αυτός ο ρυθμός μας είναι αναγκαίος για να δομούμε το χρόνο μας και λειτουργεί καθησυχαστικά όπως το ρυθμικό χτύπημα του ρολογιού. Τι γίνεται όμως όταν γινόμαστε σκλάβοι τέτοιων αυτοματισμών και με ψυχαναγκαστικό τρόπο τους επαναλαμβάνουμε κάθε μέρα χωρίς να μπορούμε να ξεφύγουμε απ’ αυτούς;

(περιοδικό VITA)

Κόσμος, παρέες, κουβέντα, γνωριμίες, καινούργια πρόσωπα: αυτά που για πολλούς ανθρώπους αποτελούν το καλύτερο κομμάτι της ζωής τους, την ψυχαγωγία και την ευχαρίστηση τους, για κάποιους άλλους είναι πραγματικός εφιάλτης. Η προοπτική της συνεύρεσης με άλλους ανθρώπους και της κοινωνικής συναναστροφής, τους γεμίζει τεράστιο άγχος και φόβο και περιορίζει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή τους. Οι άνθρωποι αυτοί υποφέρουν από κοινωνική φοβία.

(περιοδικό VITA)

Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια ακούμε τον όρο αυτό και όχι μόνο σαν μια άσχετη μ’ εμάς επιστημονική αναφορά σε μια ψυχολογική διαταραχή αλλά σαν ένα πρόβλημα που απασχολεί και βασανίζει ανθρώπους που είναι γύρω μας, δίπλα μας, πολύ κοντά. Ένα πρόβλημα που κάνει δύσκολη τη ζωή πολλών νέων ανθρώπων. Τι σημαίνει ο όρος «κρίσεις πανικού», ποια είναι η διαταραχή αυτή, τα αίτια, τα συμπτώματα, οι συνέπειες και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;

(περιοδικό VITA)

Ανάμεσα μας υπάρχουν αυτοί που κάθε φθινόπωρο ή κάθε άνοιξη με το μάζεμα των καλοκαιρινών ή των χειμωνιάτικων βρίσκουν ευκαιρία και ξεκαθαρίζουν ράφια, ντουλάπια, συρτάρια, μπαλκόνια πετώντας όλα όσα θεωρούν άχρηστα, αυτοί που ξεκαθαρίζουν αλλά κρατούν και όσα «ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να χρειαστούν», και υπάρχουν κι αυτοί που στις ήδη υπάρχουσες στοίβες προσθέτουν μερικές ακόμη –εποχικές- από πάνω φτάνοντας καμιά φορά να μην μπορούν να κινηθούν στο ίδιο τους το σπίτι.